Dit seizoen zit ik bij elke thuiswedstrijd van Ajax op de tribune, dat is althans wel de bedoeling. Zolang ik me kan herinneren hou ik van voetbal. Ik ben geboren en getogen in Haarlem, maar Ajax is altijd mijn club geweest. Toen ik 21 was ben ik naar Amsterdam verhuisd en sinds 1996 woon ik op fietsafstand van het Ajaxstadion. Althans ik woonde al in Amsterdam ZUidoost en Ajax is naar mij toegekomen. Als je maar lang genoeg wacht ...... Gelukkig heb ik een zoon die ook van voetbal (Ajax) houdt, of gelukkig heeft mijn zoon een moeder die van voetbal (AJax) houdt. Zolang Eredivisielive bestaat volgen we wekelijks de competitiewedstrijden van Ajax. En sinds dit seizoen is dan eindelijk de seizoenkaart er ook. Het is heerlijk om samen met mijn zoon naar het stadion te gaan. Hoewel we elkaar nu stukken minder zien, mijn zoon zijn eigen leven leidt komen we elkaar gewoon tegen in de Arena. De wedstrijd vrijdag was niet hoogstaand, maar we hebben mooie goals gezien en ik was vooral blij dat ik het met mijn zoon kan beleven. Hopelijk blijft dit nog lang zo

Mijn zoon is student, sinds …. Nou ja eigenlijk sinds nu. Hij heeft in juni zijn gymnasiumdiploma gehaald en gaat vanaf september Bewegingswetenschappen studeren aan de VU. Gisteren is voor hem de introductieweek begonnen en vanochtend om kwart voor vier werd ik uit bed gebeld …. Hij stond ergens waar er geen nachtbus reed en ik zeg altijd dat ik liever heb dat hij me belt dan dat hij midden in de nacht door Amsterdam dwaalt. Ik heb hem opgehaald, hij bleek een meisje (of twee, dat was me niet helemaal duidelijk) thuis te hebben gebracht dat nogal dronken was en hij wilde haar niet alleen over straat laten gaan. Nee dan kan je echt beter je moeder uit bed bellen. Om half vijf waren we weer thuis en om kwart over vijf gaat mijn wekker . Ik kon niet meer slapen en was om zeven uur op mijn werk. Vanmiddag maar vrij genomen om in het zonnetje op mijn balkonnetje even te slapen. En zoonlief heeft uitgeslapen, moest vanmiddag werken en gaat daarna weer naar zijn medestudenten. Mijn zoon de student. Ik ben beretrots op hem, maar ik vind zo’n introductieweek wel erg vermoeiend ;-). En dit was nog maar dag 1.  

Soms wil je weer eens loggen waar niemand je (meer) kent. Vier jaar geleden ben ik hier gestopt en ergens anders verder gaan loggen. Ik merkte dat ik daar helemaal niet meer logte, terwijl ik jaren met veel plezier heb gelogd. Ligt het nou aan de plek, de mensen, of gewoon aan mezelf. Na vier jaar ga ik het hier weer proberen. Gewoon logjes over (in willekeurige volgorde) : mezelf, over mijn leven, mijn hobbies, mijn werk,mijn kind, mijn vrienden, collega's en familie. Weer beginnen bij de basis, anoniem, gewoon voor mezelf.

Het zou zomaar zo kunnen zijn dat dit mijn laatste logje bij punt is. Vanaf morgen ga ik loggen bij www.borsatoweblog.nl.

Ik laat deze weblog voorlopig gewoon bestaan, ik kan al mijn logjes wel meenemen naar borsatoweblog, maar niet de reacties en die vind ik toch ook wel heel erg leuk.

 

Ik heb een jaartje mogen proefdraaien op borsatoweblog, dus mijn log is al kant en klaar. Momenteel zit er nog een wachtwoord op, maar dat gaat er als het goed is morgen af.

Ik zie jullie dan graag terug op www.marlies.borsatoweblog.nl. Er kan weer gewoon een e-mail-alert worden ingesteld.

 

Mijn laatste logje hier wordt niet echt uitgebreid.

 

Gisteren ben ik naar de verjaardag van Kevin geweest. Kevin is alweer 9 jaar geworden en heeft vooral heel veel dinosaurussen gehad voor zijn verjaardag.

Leuk om te zien hoe blij hij met elk cadeautje was.

 

 

 

Er waren veel vriendjes en vriendinnetjes, dus volgens mij heeft Kevin een prima verjaardag gehad.

Toen we eindelijk de laatste plakkers de deur uit hadden gegooid hebben we lekker pizza gegeten en kregen we nog een rondleiding bij het tuinhuisje van Peter, Danielle en Kevin.

 

Het was een heerlijk dagje, maar Jeroen en ik waren wel uitgeput. We worden ook een dagje ouder.

 

Gelukkig mag ik morgen weer werken ....

 

Tot ziens allemaal op www.marlies.borsatoweblog.nl

Dat ik twee beeldige en schattige nichtjes heb is al bekend natuurlijk. Maar dat ik nog een lief en schattig neefje heb, dat lees je vaker hier dan op mijn logje.

 

Mijn neefje is 22 en zie ik nu wat minder vaak dan toen hij nog bij zijn moeder (mijn zus dus) woonde.

Toen neefje nog echt een klein neefje was, zelfs kleiner dan ik, kwam hij geregeld bij zijn tante in Amsterdam logeren. Ik heb daar nog foto's van die ik, als hij beroemd is, absoluut nog tegen hem kan gebruiken.

 

Mijn vriendin had ook een neefje en we namen de jongens geregeld mee op de meest uiteenlopende uitjes. We zijn o.a. in Volendam geweest en hebben een prachtige foto in klederdracht. Wees niet bang Thijs, die plaats ik niet, want daar sta ik zelf nl. ook in klederdracht op.

 

De laatste jaren zijn de foto's schaars geworden van mij met Thijs, eigenlijk gewoon afwezig natuurlijk.

Thijs is één van de beste gitaristen van Nederland (ik durf niet te zeggen de beste, want de zus van Rob komt hier geregeld lezen) en ik weet gewoon dat Thijs vreselijk beroemd gaat worden.

 

Maar goed, ik sta vast op de foto met Thijs, die heb ik binnen, nu die handtekening nog.

 

Gisteren werd mijn vader 76 jaar. Het was weer een gezellig familiedagje. Het weer werd 's middags nog onverwacht prachtig, echt lekker warm nog in het zonnetje.

Joke maakt altijd heerlijke bowl, waar een heel klein beetje alcohol in zit. Het leuke is dat de kinderen er allemaal gek op zijn en er heerlijk op slapen. Het zit vol fruit, dus de nodige vitamines krijgen ze ook nog binnen

 

Al mijn broers en zussen waren aanwezig, nichtjes, neefjes. Zelfs mijn oudste (bijna beroemde) neefje was meegekomen met mijn oudste zus . De dochter van Joke met haar zoons. Een paar tantes waren er, wat vrienden van Joke en mijn vader en 's avonds kwam onverwacht een broer van mijn vader helemaal uit Julianadorp naar Haarlem afgezakt.

 

Jeroen en ik hebben uit gewoonte wat water uit de kraan gedronken. Ik wacht op de eerste signalen van een flinke buikloop vanwege de e-coli-bacterie .

 

We (de vier jongste kinderen) hebben mijn vader nog een externe harde schijf gegeven van 250 Gb. In principe is het plug and play, maar met mijn vader weet je het nooit .

 

Kortom, ik heb een heerlijk dagje gehad, met lekker eten en gezellige mensen.

 

 

 

 

Een paar logjes terug had ik het er al over. Gisteren namen we feestelijk afscheid van een hele leuke collega.

 

Aan het afscheidslied zijn we niet meer toegekomen, maar onze leidinggevende had al wat leuke anekdotes in haar speech behandeld.

 

Debby had er de hele dag als een berg tegenop gezien, omdat het nu toch echt de laatste dag was. We hebben best een hele leuke groep collega's bij elkaar en dan is het moeilijk.Je weet wat je hebt,maar niet wat je krijgt.

Ik kan het me zo goed voorstellen.

 

Het voelt goed om de nieuwe baan te nemen, je wil vooruit, maar je laat veel achter natuurlijk.

 

Hiernaast zie je een deel van het pretpakket wat we hebben gekocht. Daarnaast dus nog een flink bedrag aan dinerbonnen en een kist met wijn.

 

Ze kreeg ook nog aardig wat losse cadeautjes van collega's die geen geld meer hadden kunnen geven.

Helemaal leuk was het.

 

Ze was zichtbaar ontroerd en vooral toch ook weer erg blij met alle aandacht.

Ze vierde het afscheid samen met een collega van een andere afdeling, die een boek kreeg met een bon erbij.

Haar collega's waren ook niet bij ons langs geweest om geld op te halen, terwijl we hadden aangegeven dat we mee wilden doen voor een cadeau. Beetje jammer.

Moederdag ... ik blijf het altijd een rare dag vinden. Ik weet niet wat ik er mee moet eigenlijk.

Toen mijn moeder nog leefde ging ik wel altijd naar mijn moeder toe, met een cadeautje of een bosje bloemen. Die traditie is zo ontstaan. Ik hield en hou heel veel van mijn moeder, maar dat deed ik elke dag van het jaar en niet alleen op die ene zondag in mei.

Ik ging ook altijd heel graag naar mijn moeder(ouders) toe en een cadeautje kopen, tja dat vond ik niet zo erg, mijn moeder vond alles leuk om te krijgen, dus het was altijd dankbaar om een cadeautje te geven. Het voelde niet als een verplichting, maar wel iets wat je hoorde te doen.

Ik denk dat, als ik het mijn moeder had gevraagd, dat zij het ook niet zo belangrijk had gevonden als moederdag zijnde, maar het gewoon leuk vond dat al haar kinderen en kleinkinderen er  even waren.

 

9 Mei 1993 was de laatste moederdag die ik heb gevierd zonder dat ik zelf moeder was. Het leuke is dat op die dag één van de weinige 'zwangere' foto's van mij is gemaakt en toevallig sta ik er ook nog samen met mijn moeder op. Ik was 5 maanden zwanger, kreeg net een buikje én liet dat trots aan mama zien.

Gisteren kwam Jeroen met een velletje papier thuis, de schoolfoto's waren klaar. Vorig jaar heb ik jullie hulp nog ingeroepen omdat ik moest kiezen uit maar liefst 5 foto's. Ik kon zelf de formaten samenstellen, helemaal geweldig. Uiteindelijk had ik twee of drie verschillende foto's en formaten genomen en natuurlijk de klassenfoto.

De fotovellen zijn maar 2 euro per stuk, dus wat maakte het uit.

 

Ik verheugde me dit jaar weer op zo'n leuke foto of vijf waaruit ik mocht kiezen. Tot mijn ontzetting zijn het nu maar liefst 14 (VEERTIEN) verschillende foto's, waarvan een aantal gelukkig gelijk afvallen, maar het maakt het niet makkelijker.

 

Ik heb besloten Jeroen er maar een aantal te laten kiezen, dan maak ik daaruit de uiteindelijke keuze. Hoewel ik natuurlijk wel een voorkeur heb.

 

Het moest al enige tijd gebeuren, maar vandaag hadden we allebei tijd en zin (alles om maar niet schoon te hoeven maken). Jeroen moest naar de kapper. Zelf ben ik een paar weken terug geweest en ik moet zeggen dat ik erg tevreden ben, mijn haar zit echt goed.

Jeroen zijn haar is wat lastiger, het is ontzettend dik en het krult gigantisch. Ik vind het prachtig en van mij mag het lekker lang blijven, maar doordat het haar zo dik is valt het niet altijd even mooi.

Kortom, tijd voor het bijwerken van het modelletje.

 

Om half drie hadden we een afspraak, dus om half twaalf gingen we even een broodje halen op de Arena Boulevard (naast de Febo .... zaaaaalige broodjes). Jeroen wilde daarna nog even de Media Markt in en ik de Decathlon. Ik wilde een gymbal hebben, goed om je buikspieren op te trainen, uit betrouwbare bron heb ik ook gehoord dat je er nog hele andere leuke dingen op kan doen, maar die details zal ik jullie besparen.